Thomas de Vio, cardeal Cajetan, a analoxía dos nomes eo concepto de ser. Literalmente traducido e anotado por E. A. Bushinski, en colaboración con H. J. Koren, 1953 – Perseus

Thomas de Vio, cardeal Cajetan, a analoxía dos nomes eo concepto de ser. Literalmente traducido e anotado por E. A. Bushinski, en colaboración con H. J. Korbn. Pittsburgh, Duquesne University Press, 1953, en 4 °, 42 p.

O tratado da analoxía, escrito por Cajetan en 1498, engade, segundo o pai Descoq, ao pensamento de St. Thomas, unha insistencia sobre a analoxía de proporcionalidade que non sería St. Thomas el mesmo. Os editores deste panfleto son dunha opinión diferente e dinla nunha nota da p. 24. Un dos beneficios da súa edición é poñer cada vez o texto de Cajetan en relación cos pasajes de Aristóteles ou Santo Tomás aos que se relaciona. Pero non se pode defender a impresión de que a densidade destas referencias é diferente segundo os capítulos e que a orixinalidade do cardeal xa xorde a partir desta simple observación de material. Así, Cajetan fala só cando se trata de se o vanalogón pode atribuírse aos seus análogos (sendo a substancia e a cantidade; ou a forma á alma e á brancura).

É consistente que o texto latino non foi sometido á tradución. Doutra banda, o apéndice sobre o concepto do ego (resposta a dúas preguntas feitas por François de Ferrare) é un adyuvante valioso para comprender o tratado.

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *